0099

⬢⬢⬢

ตอนที่ 99 ผู้ชายบ้าที่ตื้นเขิน

“มโนธรรมถูกหมาแทะกินไปนานแล้ว” เสิ่นหัวหนงกอดอกพูด

“ไม่เอาจริง ๆ เหรอ”

“ไม่เอา!”

“งั้นฉันก็จะเข้าบ้านไปทั้งอย่างนี้แหละ เดินย่ำโคลนเต็มพื้นแล้วอย่ามาโทษฉันนะ”

เสิ่นหัวหนงเปิดประตูใหญ่เพียงครึ่งเดียว เธอยืนอยู่บนธรณีประตูขวางทางเข้าไว้พลางพูดด้วยความรำคาญว่า “มีอะไรจะพูดก็ยืนพูดตรงนี้แหละ เร็วเข้า อย่าทำให้เจาเจาตื่น”

ฮั่วถิงมองเธอแล้วถอดเสื้อกันฝนออกโดยไม่พูดสักคำ

อากาศร้อน ใส่เสื้อกันฝนยิ่งร้อนกว่า ข้างในเขาใส่เพียงเสื้อกล้ามสีดำแนบเนื้อกับกางเกงขาสั้นสีเทาเหนือเข่า เขาเอื้อมมือไปหยิบไม้แขวนเสื้อจากลวดตากผ้าใต้ชายคาอย่างง่ายดาย เอาเสื้อกันฝนพาดไว้บนไม้แขวนแล้วแขวนกลับไปที่เดิม