เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 96 รับเคราะห์แทนอย่างเต็มภาคภูมิ
เสิ่นหัวหนงแค่ยิ้มไม่พูดอะไร เจียงต้าหวี่จู่ ๆ ก็ฉลาดขึ้นมาทันควัน “ถ้าอย่างนั้น พี่สะใภ้ ผมไปวิ่งรอบสนามต่อก่อนแล้วกัน รอเมื่อไหร่ที่คุณอารมณ์ดีค่อยเรียกผมนะ……”
ใช้การรุกเพื่อเป็นถอย
กัวเสวียตงกล่าว “ดูท่าสายฝนก็ไม่ได้ทำให้สมองนายใสกระจ่างขึ้นเลยนะ ถึงขั้นเริ่มขู่คนอื่นแล้ว นายวิ่งนั่นน่ะนายทำตัวเองทั้งนั้น!”
เมื่อพูดมาถึงขั้นนี้ แม้ในใจเสิ่นหัวหนงจะไม่เต็มใจนัก แต่ก็ยังคงมองเขาด้วยรอยยิ้มและกล่าวอย่างใจกว้าง “ถ้าอย่างนั้นนายไม่ต้องวิ่งแล้ว ไปทำธุระของนายเถอะ ฉันจะกลับกับเจาเจาแล้ว พี่กัวอย่าโทษเขาเลย ถ้าจะโทษก็โทษต้นเหตุเถอะ”
เจียงต้าหวี่เริ่มยกระดับความผิดเกินจริงขึ้นมาอีกครั้ง “พี่สะใภ้ หัวหน้าให้ผมเขียนรายงานสำนึกผิด ดูสิครับ……”