กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 78 เริ่มงานอย่างเป็นทางการ
เสิ่นหัวหนงกวาดสายตามองไปที่หน้าต่าง ตรงนั้นมีกะละมังเหล็กใบใหญ่สองใบวางอยู่ ใส่โจ๊กข้าวเจ้ากับโจ๊กข้าวฟ่างแยกกัน ทั้งสองอย่างเหลืออยู่ไม่มากแล้ว
ในถาดเหล็กอีกใบเหลือไข่ไก่สามฟองกับหมั่นโถวเกินครึ่งถาด สีของมันค่อนไปทางเหลือง แต่ไม่ใช่สีเหลืองนวลแบบแป้งเก้าสิบ (หมายถึงแป้งที่โม่จากข้าวสาลีทั้งเมล็ดได้เพียงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ จัดเป็นแป้งคุณภาพปานกลางถึงต่ำที่มีสิ่งเจือปนค่อนข้างมาก ในสมัยนั้นแป้งเจ็ดสิบถือเป็นแป้งคุณภาพดีที่สุด) พอเข้าไปใกล้ก็จะได้กลิ่นเหม็นปร่าลอยมาทันที
ต้องเป็นการใส่โซดาเพิ่มเข้าไปมากเกินไปแน่ๆ
เผิงเจิ้นหัวยังคงบ่นพึมพำไม่หยุด “ถ้าขายไม่ได้จะทำยังไงล่ะเนี่ย ค่าแรงเดือนนี้ของฉันคงต้องสูญเปล่าไปกับเจ้านี่แน่ๆ”