0072

⬢⬢⬢

ตอนที่ 72 ตั้งใจจะหลุมพรางให้เธอชัด ๆ

“นี่เป็นอันที่ฉันใช้เองนะ” เสิ่นหัวหนงกลับใส่ใจเรื่องนี้มากเป็นพิเศษ

น่าเสียดายที่คืนนี้ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องผิดหวัง

เวลานี้ความสนใจของฮั่วถิงอยู่ที่ชามในมือ เมื่อถูกเธอแย่งไป เขาก็ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหรี่ตาลงแล้วพูดอย่างไม่พอใจว่า “เธอรังเกียจผมเหรอ? ตอนที่นอนกับผมเมื่อก่อนยังสนิทสนมกันยิ่งกว่าตะเกียบหนึ่งคู่นี่เสียอีก ตอนนั้นเธอยังไม่รังเกียจเลย ตอนนี้มันสายไปแล้วล่ะ วางใจเถอะ ผมไม่ได้ดัดจริตเหมือนเธอหรอก ผมไม่รังเกียจเธอหรอก”

พูดจบมือใหญ่ก็ยื่นออกไป แล้วดึงกลับมาจากมือเธอโดยตรง

เสิ่นหัวหนง: ……

คนที่เสียสติมักจะไร้ตรรกะและไม่มีเหตุผลให้พูดคุยด้วยจริงๆ ใช่ไหม? เขาจำไม่ได้แล้วหรือว่าเธอเป็นใคร และเธอเคยทำอะไรลงไปบ้าง?

เกรงว่าโรคคงจะลุกลามถึงขั้นหยั่งรากลึกไปแล้ว

ฮั่วถิงยัดตะเกียบเข้าปากไปเรียบร้อยแล้ว