เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 63 ผลการทดสอบการสกัดล้มเหลว
เสิ่นหัวหนงยัดเศษเงินใส่มือหลิวเสีย “ฉันก็อยากกินกุ้งเครย์ฟิชผัดเผ็ดหม่าล่าเหมือนกัน แต่ฉันไม่ค่อยกล้าเดินเข้าไปเท่าไหร่ วางใจเถอะ ต้องรวมพวกเธอสองคนไว้ด้วยแน่ แล้วก็เสี่ยวหง ซู่เหมย ลิลี่ อู๋หยาง ทุกคนรวมเข้าไปให้หมดเลย วันนี้ถือโอกาสใช้รายได้ส่วนนี้ของโรงอาหารยืมดอกไม้ไหว้พระเลี้ยงทุกคน ช่างฟางบอกแค่ว่าจะเก็บเงินแค่ค่าฟืนกับค่าเครื่องปรุงเท่านั้น ส่วนที่เกินเขาไม่เอา”
แต่เสิ่นหัวหนงย่อมไม่นำผลกำไรทั้งหมดไปใช้สอยตามอำเภอใจแน่นอน เรื่องที่ทำให้คนอื่นครหาได้แบบนี้ เธอไม่มีวันทำ
หลิวเสียส่งสัญญาณมือบอกเธอจากระยะไกล หัวเราะเยาะเย้ยเล็กน้อย จากนั้นก็รับเงินไป แล้วลากจางลี่จวินวิ่งตรงไปที่นั่นทันที กลัวว่าของทางนั้นจะขายหมดเสียก่อน
ฝั่งลู่ไป่เวยยังคงเหลืออีกกว่าครึ่งถังเหล็ก เธอทำปริมาณไว้ค่อนข้างเยอะ
แม้หลี่เสี่ยนจวินจะไม่ได้ชักสีหน้าใส่เธอ แต่สีหน้าก็ดูแย่มาก พอหน้าต่างบานนั้นปิดลงเขาก็ทิ้งงานไม่ทำต่อ ตักกุ้งเครย์ฟิชมาชามหนึ่งแล้วนั่งกินอยู่ข้างๆ ตัวคนเดียว
แม้หลี่เสี่ยนจวินจะไม่ได้ชักสีหน้าใส่เธอ แต่สีหน้าท่าทางกลับดูไม่ดีนัก ทันทีที่ช่องรับอาหารตรงนั้นปิดลงเขาก็วางมืองานทันที ตักกุ้งเครย์ฟิชใส่ชามนั่งกินอยู่ข้างๆ
ลู่ไป่เวยกำลังรู้สึกประดักประเดิดและอับอาย หลิวเสียกับจางลี่จวินก็เดินมาถึงพอดี
สำหรับพ่อครัวแล้ว ไม่มีอะไรจะปลอบประโลมจิตใจได้ดีไปกว่าปฏิกิริยาที่แท้จริงของเหล่านักกินอีกแล้ว