0055

⬢⬢⬢

ตอนที่ 55 น้ำซุปไข่ตุ๋นสามารถเป็นพยานได้

เสิ่นหัวหนงยังกลัวว่าเขาจะไม่เข้าใจจึงอธิบายต่อว่า “ก็แบบนั้นน่ะ ตอนกลางคืนอยู่ ๆ ก็ลุกขึ้นมาเดินเพ่นพ่านไปทั่ว แถมยังทำเรื่องแปลกประหลาดที่คาดไม่ถึง แต่ตัวเองกลับไม่มีสติรับรู้ ตื่นขึ้นมาก็จำอะไรไม่ได้เลย แบบนี้แหละที่เรียกว่าโรคเดินละเมอ”

คุณลองนึกดูดี ๆ สิ ว่ามีเพื่อนร่วมงานหรือเพื่อนคนไหนมองคุณด้วยสายตาประหลาด ๆ บ้างไหม?”

ม่านตาของฮั่วถิงหดลงเล็กน้อย หากไม่ใช่เพราะเป็นเสิ่นหัวหนง หากเป็นคนอื่นที่พูดคำเหล่านี้กับเขา เขาอาจจะสงสัยจริง ๆ ว่าเมื่อคืนตนเองสูญเสียความทรงจำไปแล้วหรือทำอะไรลงไปหรือเปล่า