เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 48 ปากบอกไม่แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม
เสิ่นหัวหนงกล่าวอย่างเคร่งขรึมจริงจัง
ฮั่วทิงก้มลงมองลูกสาวที่ทำหน้ามึนงงฟังไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง เขาลูบหัวแกเบา ๆ น้ำเสียงไม่ได้เย็นชาแข็งกร้าวเหมือนเมื่อครู่แล้ว แต่ยังคงมีความเด็ดขาดที่ไม่อนุญาตให้โต้แย้ง:
“ไม่หย่า ฉันไม่มีทางปล่อยให้เธอพาเจาเจาไป แม้งานของฉันจะยุ่ง แต่ฉันก็ไม่ต้องการให้แกอยู่ห่างจากฉันเกินไป”
พูดถึงตรงนี้เขาก้มตัวลง ลูบจุกผมสองจุกบนหัวของเจาเจาแล้วถามว่า “เจาเจาตัดใจจากพ่อได้เหรอ อยากไม่เจอพ่ออีกต่อไปเลยหรือไง”
เจาเจาฟังประโยคนี้เข้าใจ พอได้ยินแบบนั้นก็ทำปากเบะเตรียมจะร้องไห้ทันที แกปล่อยมือจากเสิ่นหัวหนงแล้วโอบกอดคอฮั่วทิงไว้ “เอาพ่อ!”
ฮั่วทิงอาศัยจังหวะนั้นอุ้มแกขึ้นมาแล้วตบหลังเบา ๆ “พ่อก็ตัดใจจากเจาเจาไม่ได้เหมือนกัน”