0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 32 อีกแล้วหรือเนี่ย

ทว่าเมื่อเสิ่นหัวหนงวางของลงบนโต๊ะ เว่ยเผิงเฟยก็ยอมรับฟังแต่โดยดีและไม่ได้ขว้างมันออกมา

เสิ่นหัวหนงจึงเบาใจลง โชคดีที่เด็กคนนี้ไม่ได้โง่จนเกินเยียวยา

คนเรายามใกล้จะอดตาย ความหยิ่งทะนงเหล่านั้นจะมีค่าอันใด

โบราณยังมีฮ่องเต้ขอทาน แล้วเขาจะเคยผ่านการกินอาหารที่ได้มาอย่างดูแคลนไม่ได้เชียวหรือ

เธอเหลือบมองเตียงติดผนัง เห็นท่านนายพลชราผู้ซูบผอมเพียงพยักหน้าให้เบา ๆ ไม่รู้จะกล่าวสิ่งใด จึงรีบหันสายตากลับมามองเว่ยเผิงเฟย ย้ำเตือนเขาอีกครั้งว่าห้ามแอบกินแผ่นแป้งเย็นที่เธอแบ่งไว้ให้พ่อกับพี่ชายของเธอเด็ดขาด จากนั้นก็สะบัดเอวเล็ก ๆ เดินออกมา

เมื่อออกจากประตูมาได้สักพัก เธอก็ได้ยินเว่ยเผิงเฟยพูดกับเว่ยเต๋อหลงด้วยน้ำเสียงอู้อี้ว่า