0023

⬢⬢⬢

ตอนที่ 23 ดอกบัวขาวไม่ง่ายเลย

ช่วงกลางวันฤดูร้อนนั้นยาวนาน เสิ่นหัวหนงกะประมาณดูว่าน่าจะเหลือเวลาอีกสองถึงสามชั่วโมงกว่าจะมืด ระยะทางสิบหลี่กลับไปหมู่บ้านก็น่าจะพอดี ถึงจะหิวและเหนื่อยมาก แต่เธอก็ยังตั้งใจจะกลับ

เงินในมือของเธอพอจะจ่ายค่าเรือนรับรองได้ เพียงแต่แผนการผิดพลาดไม่ได้เตรียมหนังสือแนะนำตัวสำหรับการเข้าพักไว้ อีกทั้งไม่มีคูปองอาหารติดตัว จะหาข้าวกินก็ยังไม่ได้

ระหว่างทางกลับโชคดีกว่าตอนมาเล็กน้อย พอดีเจอรถเทียมลาคันหนึ่งอาสาจะไปส่ง คนขับรถเพิ่งออกมาจากโรงพยาบาลและในรถก็มีคนที่รู้จักเสิ่นหัวหนงพอดี

เสิ่นหัวหนงไม่ได้คิดจะอาศัยรถคนอื่นไป แต่ไม่นึกว่าพวกเขาจะเป็นฝ่ายเรียกเธอเอง