0014

⬢⬢⬢

ตอนที่ 14 ระบายความอัดอั้น

เสิ่นหัวหนงหาที่ว่าง จากนั้นหยิบถุงกระสอบปุ๋ยออกจากกระเป๋าผ้าใบมาปูบนพื้นแล้วนั่งลง ก่อนจะบีบจมูกแล้วกรอกน้ำยาสีเขียวอมฟ้าที่ยังไม่ได้เจือจางในขวดโหลเข้าปากไปหลายอึก

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะดื่มมาสองวันจนชิน หรือเพราะในกระเพาะมีอาหารอยู่ ครั้งนี้จึงไม่มีความรู้สึกปั่นป่วนในท้องเหมือนพายุ เพียงแต่รสชาติในปากยังคงไม่ค่อยดีนัก

ตอนที่เธอดื่ม ผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็เงยหน้ามองเธอ

เสิ่นหัวหนงปิดฝาขวดแล้วจึงยิ้มให้ฝ่ายตรงข้าม “พี่สาวคะ นี่เป็นยาจีนที่ทางบ้านหามาให้ รสมันฉุนเกินไปหน่อย ทำให้พี่เหม็นไปด้วย ขอโทษด้วยจริง ๆ ค่ะ”

ผู้หญิงคนนั้นส่ายหน้าแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า “ไม่เป็นไรหรอก”