ตอนที่ 42 เผชิญ

“พี่ พี่คิดว่าเพื่อนร่วมงานของฉันเป็นยังไงบ้าง?” ระหว่างทางกลับบ้าน หวังน่าเกาะแขนพี่ชายของตัวเอง มองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าคาดหวัง “ฉันบอกพี่เลย อย่าดูว่าบ้านเถียนมี่อยู่ชนบท แต่ความรู้ความเห็นของเธอไม่ด้อยกว่าเด็กที่โตมาในเมืองเลยนะ พี่ดูจากท่าทีวันนี้บนโต๊ะอาหารก็รู้ได้ใช่ไหม? อีกอย่างนะ เธอฉลาดมาก โดยเฉพาะเรื่องตัวเลข งานบัญชีของทีมเราเรียกได้ว่าเธอจัดการคนเดียวเลย คนเดียวเทียบได้สามคนสบาย ๆ…”

“หยุด ๆ ๆ …” หวังกังขมวดคิ้วมุ่นขัดจังหวะน้องสาวที่กำลังพูดไฟแลบ “น่าน่า จำได้ไหมว่าเมื่อก่อนเธอเคยดูเพื่อนร่วมงานคนนี้ไม่ค่อยถูกชะตาเลยไม่ใช่หรือ? ทำไมจู่ ๆ ก็สนิทกันขนาดนี้ล่ะ?”