กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“จริงด้วย น่าน่า คำถามที่พี่หกถามเธอเมื่อกี้เธอยังไม่ได้ตอบเลย” เฮ่าเฟยที่ชั่วขณะหนึ่งยังไม่เข้าใจว่าตัวเองเป็นอะไรไป เพื่อกลบความกระอักกระอ่วน จึงดึงหัวข้อกลับไปอีกครั้ง
“คำถามที่ถามฉัน?” หวังน่ามองเฮ่าเฟยอย่างงุนงง “คำถามอะไร?”
เฮ่าเฟยรีบพูด “ก็ตอนที่เธอสละสิทธิ์สอบเข้ามหาวิทยาลัย พี่ชายเธอทำไมไม่ห้ามปราม”
“ช่วงนั้นพี่ชายฉันไปทำงานต่างถิ่นพอดี ฉันเลยไม่ได้บอกเขา พอเขากลับมา เกาเข่าก็สิ้นสุดแล้ว เขาให้ฉันเรียนซ้ำเพื่อสอบใหม่ปีหนึ่ง ฉันปฏิเสธ……” หวังน่าหยุดเล็กน้อยแล้วพูด “ฉันทะเลาะแตกหักกับพ่อแม่ก็พอแล้ว จะลากพี่ชายฉันเข้าไปอีกได้ยังไง?”