กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“เธอกำลังแอบหัวเราะฉันอยู่ใช่ไหม?” ตัวเองพูดเจี๊ยวจ๊าวอยู่ตั้งนาน เถียนมี่ไม่ส่งเสียงสักแอะ หวังน่าก็ไม่พอใจจนเบ้ปาก “ฉันพูดเพราะถือว่าเธอเป็นเพื่อนนะ ถ้าเธอเอาเรื่องนี้มาหัวเราะฉันล่ะก็ ใจร้ายเกินไปแล้ว”
ยุคนี้ต่างจากยุคหลัง ผู้หญิงสามารถพูดว่าชอบใครคนหนึ่งได้ง่าย ๆ การยอมพูดออกมาแสดงถึงความไว้วางใจอย่างยิ่ง เถียนมี่ไม่อยากจัดการไม่ดีจนทำให้หวังน่าเก็บไปคิดมาก จึงมองอีกฝ่ายอย่างจริงใจ “ฉันแค่ไม่รู้จะพูดยังไงในทันที เลยไม่กล้าพูดอะไรพล่อย ๆ”
“ฉันจะกินคนหรือไง?” หวังน่าไม่พอใจกว่าเดิม “ฉันคิดว่า ผ่านการอยู่ด้วยกันหลายวันนี้ เธอคงเข้าใจฉันบ้างแล้วนะ”