กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“หัวหน้าหน่วยซิน อย่าเปลี่ยนเรื่องเลย ตอนนี้ต่อหน้าทั้งเถียนมี่ คุณกล้าพูดให้ชัด ๆ ไหม?”
ถึงซินกั๋วหลินจะไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาโดยตรงของเขา แต่ตำแหน่งวางอยู่ตรงนั้น เจียงอี้ฮุยรู้ว่าตัวเองควรรู้จักกาลเทศะพอ ควรหยุดแต่เพียงเท่านี้ แต่ความอิจฉาริษยาในที่สุดก็เอาชนะ มาถึงขั้นนี้แล้ว เขาไม่อยากล้มเลิกกลางคัน
เขามีไพ่ตาย ย่อมมีจุดแข็งนี้ไว้ท้าทายอีกฝ่าย
ซินกั๋วหลินตอนนี้มองเจียงอี้ฮุย ราวกับมองคนเป็นโรคจิตอย่างสิ้นเชิง “ผมว่า สมองคุณติดโรคระบาดไก่มาจากใครแล้วใช่ไหม? ผมอายุมากกว่าเถียนมี่เกือบสิบปี ผมจะมีความคิดต่ำ ๆ แบบนั้นหรือ?”