ตอนที่ 9 ใส่ร้ายป้ายสี

เมื่อเห็นคำเตือนของตัวเองทำให้เถียนมี่เกิดความระวังตัว สีหน้าตึงเครียดของซินกั๋วหลินจึงคลายลงมาก ถึงขั้นเผลอมีรอยยิ้มบาง ๆ ติดอยู่ “สิ่งที่ฉันรู้ หรือไม่รู้ มันสำคัญตรงไหน?

สำคัญคือ เธอต้องมีแผนสำหรับอนาคตของตัวเอง มีความยืนหยัดต่อเส้นทางที่ตัวเองจะเดินในอนาคต ตอนนี้เป็นสังคมใหม่ ไม่มีใครบังคับให้เธอทำเรื่องที่ไม่อยากทำได้”

“ดี” เถียนมี่ตอบอย่างจริงจัง ไม่ได้ซักต่อ เธอไม่ใช่เด็กสาวที่ไม่รู้จักโลกแล้ว เมื่ออีกฝ่ายไม่พูด ย่อมมีเหตุผลที่ไม่พูด เธอจะไม่ไร้เดียงสาถึงขนาดนั้น

ในดวงตาของซินกั๋วหลินมีอาการงุนงงแวบหนึ่ง ยัยหนูปล่อยเขาไปง่าย ๆ แบบนี้ ไม่ซักต่อแล้วหรือ?