ตอนที่ 3 สองด้าน

จ้องเถียนมี่ที่กำลังเหม่ออยู่นานทีเดียว หลี่ซินเฉี่ยวเอื้อมมือไปสะกิดเธอ “เถียนเหม่ย์เหริน คุณคิดถึงบ้านหรือเปล่า?” คนเวลาป่วยมักอ่อนแอ โดยเฉพาะคนอย่างเถียนมี่ที่โตมาอย่างตามใจดูแล เธอรู้สึกว่าตัวเองเดาถูกจริง ๆ

คิดถึงบ้าน? เถียนมี่กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว บ้านนั้นเคยรักมากแค่ไหน ก็เกลียดมากเท่านั้น ต้นตอความเจ็บปวดทั้งหมดของเธอ ล้วนเกิดจากบ้านนั้น!

เธอเกิดในบ้านที่จนจนนอกจากหม้อหนึ่งใบ ก็ไม่มีของมีค่าอย่างอื่นอีก ดังนั้นหลังคลอดเธอจึงถูกยกให้บ้านของป้าใหญ่ที่ไม่มีลูก