เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 401 ขอแต่งงาน
พริบตาเดียวก็ย่างเข้าสู่ฤดูร้อน กิจการของร้านอาหารลำธารหุบเขาก็ลงรากฐานได้อย่างมั่นคงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ผู้คนในตำบลต่างค่อย ๆ รู้จักชื่อเสียงของร้านอาหารแห่งนี้ จะว่าเป็นร้านอาหาร ก็ดูเหมือนสถานที่พบปะสังสรรค์ของเพื่อนบ้านร่วมถิ่นเสียมากกว่า ผักใบเขียวและหัวไชเท้าที่ส่งมาจากหมู่บ้านหุบธารนั้นสดฉ่ำ ทั้งยังติดเศษดินมาด้วย
ปลาที่จับมาจากแม่น้ำยังดิ้นกระโดดมีชีวิตชีวา ทว่ายอดเยี่ยมที่สุดก็ยังคงเป็นน้ำแกงอาหารยาบำรุงหม้อนั้น ไก่ตุ๋นเทียนหมา เนื้อแพะตังกุย ตับหมูโก่วฉี่ เปลี่ยนแปลงสลับสับเปลี่ยนไปตามฤดูกาล
ลูกค้าประจำเหล่านั้นในตำบลมักจะแวะเวียนมาดื่มสักชามทุกสามวันห้าวัน พลางเอ่ยปากว่าสบายเนื้อสบายตัวยิ่งกว่ากินยาบำรุงใด ๆ เสียอีก
ซวงอวี่เองก็นับวันยิ่งมีมาดของเถ้าแก่มากขึ้นทุกที