เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 398 เติบโต
“ช่างงดงามเหลือเกิน...” เนี่ยนอันยื่นมือทั้งสองข้างออกไปอย่างระมัดระวัง รับจี้หยกชิ้นนั้นมาประคองไว้ในฝ่ามือ รู้สึกเพียงว่าสัมผัสนั้นอบอุ่นละมุนละไม ราวกับกำลังกุมเสี้ยวพระจันทร์ดวงน้อยเอาไว้ นางเงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับมองดูเซี่ยหลิน “ท่านอาเซี่ย นี่มอบให้เนี่ยนอันจริง ๆ หรือเจ้าคะ”
เซี่ยหลินพยักหน้า ยื่นมือออกไปผูกจี้หยกชิ้นนั้นไว้ตรงคอเสื้อของนางอย่างแผ่วเบา จากนั้นจึงถอยหลังไปกึ่งก้าว พิเคราะห์มองดูครู่หนึ่ง มุมปากผุดรอยยิ้มขึ้นสายหนึ่ง “งดงามยิ่งนัก”
เนี่ยนอันก้มศีรษะลงลูบคลำจี้หยกตรงหน้าอก แล้วเงยหน้าขึ้นมองดูเซี่ยหลินอีกครา ทันใดนั้นก็อ้าแขนทั้งสองข้าง โผเข้าสู่อ้อมอกของเขา โอบกอดเขาไว้อย่างแนบแน่นเต็มรัก “ขอบคุณท่านอาเซี่ยเจ้าค่ะ! เนี่ยนอันชอบมาก ๆ เลยเจ้าค่ะ!”
เซี่ยหลินถูกนางโผเข้าใส่โดยไม่ทันตั้งตัว ร่างกายชะงักแข็งไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนคลายลง ยื่นมือลูบแผ่นหลังของนางเบา ๆ มิได้เอ่ยสิ่งใด ทว่าดวงตาที่เคยสุขุมเยือกเย็นคู่นั้น บัดนี้กลับเอ่อล้นไปด้วยความอ่อนโยนที่หาได้ยากยิ่ง