กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 383 ท่านอู๋
ยามที่หลี่เยี่ยนและเซี่ยหย่งฝูกลับมานั้น ดวงตะวันเพิ่งจะคล้อยไปทางทิศตะวันตก
ในมือของเซี่ยหย่งฝูยังคงกำถังหูลู่สีแดงสดไว้สามไม้ มันสะท้อนประกายแวววาวอยู่ภายใต้แสงแดดยามบ่าย
ที่หน้าประตูรั้วลานเรือน เสี่ยวเนี่ยนอันกำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นเพื่อดูมดขนย้ายรัง พลันได้ยินเสียงฝีเท้าจึงเงยหน้าขึ้น ดวงตาของนางก็เป็นประกายขึ้นมาในทันใด “อาเล็ก! ลุงหย่งฝู! พวกท่านกลับมากันแล้วหรือ!”
นางเหลือบเห็นถังหูลู่ในมือของเซี่ยหย่งฝูได้ในแวบเดียว จึงส่งเสียงร้องยินดีแล้วพุ่งทะยานเข้าไปราวกับกระสุนปืนใหญ่ลูกน้อย เซี่ยหย่งฝูหัวเราะพลางย่อตัวลง ยื่นถังหูลู่ทั้งหมดให้นาง “เอ้า นี่ที่รับปากเจ้าไว้ ไม้หนึ่งเป็นของเจ้า ส่วนที่เหลือให้พี่สือโถวกับพี่จางควน”