เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 371 กินบะหมี่
ซูเหอขยับเข้าไปมองใกล้ ๆ ปลาที่แขวนอยู่บนไม้ไผ่ส่วนใหญ่เป็นปลาหญ้าและปลาคาร์ป แต่ละตัวกว้างเท่าฝ่ามือ ยาวราวหนึ่งเชียะ เกล็ดปลาทอประกายสีเงินระยิบระยับใต้แสงแดดยามบ่าย ตัวที่ใหญ่ที่สุดนั้นอวบอ้วนเป็นพิเศษจริง ๆ
ปลาตะเพียนในถังไม้ก็มีอยู่สิบกว่าตัว แม้จะไม่ใหญ่นัก ทว่าเหมาะจะเป็นวัสดุชั้นดีสำหรับเคี่ยวซุป
“ดียิ่งนัก!” ดวงตาของซูเหอเป็นประกาย กำลังรู้สึกอยู่พอดีว่าในรายการอาหารขาดอาหารจานหลัก ปลาเหล่านี้ก็ถูกส่งมาถึงหน้าประตูบ้าน “พี่จางชิง ลุงใหญ่ พวกท่านเหน็ดเหนื่อยแล้ว รีบไปพักผ่อน ดื่มน้ำสักคำเถิด ปลาพวกนี้ส่งให้ข้าจัดการเอง”
“ไม่เหนื่อยหรอก ได้ขยับแข้งขยับขาเสียบ้าง” หลี่เถี่ยจู้โบกมือ ทว่าก็ยังคงรับชามน้ำอุ่นที่หลานสาวยื่นส่งให้มาดื่มจนหมดเกลี้ยง