ตอนที่ 347 พลันเกิดความเปลี่ยนแปลง

ตอนที่ 347 พลันเกิดความเปลี่ยนแปลง

น้ำเสียงของหานต้าหนิวแตกพร่าและเลื่อนลอย ราวกับดังแว่วมาจากที่อันไกลโพ้น

“นั่น... นั่นเป็นเรื่องเมื่อสองปีกว่าก่อน ที่บ้านยากจน พ่อแม่อายุก็มากแล้ว ในบ้านมีแรงงานเพียงข้ากับน้องชายสองคน พวกเราทำมาหากินงก ๆ ในผืนดินทั้งวัน สิ้นปีมาก็แทบไม่เหลือเหรียญทองแดงสักกี่เหรียญ... ข้า ข้าคิดคำนึงว่าคงปล่อยให้เป็นเช่นนี้ตลอดไปไม่ได้ ต้องออกไปหางานทำ หาเงินทองสักหน่อย จะได้... จะได้ซื้อหาของเข้าบ้านบ้าง แล้วก็... แล้วก็เก็บเงินไว้สู่ขอภรรยาบ้าง”

เขาไออย่างรุนแรงอยู่หลายเสียง เซี่ยหย่งยื่นชามน้ำส่งให้อย่างเงียบงัน พยุงให้เขาดื่มไปหนึ่งอึก น้ำอุ่นไหลผ่านริมฝีปากที่แห้งแตก