กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 338 จ้าวเสี่ยวหลิน
ผลักประตูเรือนอันแลดูทรุดโทรมเล็กน้อยของตนออก จ้าวเสี่ยวหลินก็แลเห็นแม่ของเขากำลังเก็บผักป่าที่จะกินในมื้อเย็นอยู่ข้างแปลงผักตรงมุมลานเรือน แม้บ้านของตนจะทรุดโทรม ทว่าแม่ก็จัดเก็บปัดกวาดจนสะอาดสะอ้านเป็นระเบียบเรียบร้อย
ช่วงเวลานี้สีหน้าขาดสารอาหารบนใบหน้าของท่านแม่อันเกิดจากการตรากตรำทำงานหนักและสารอาหารไม่เพียงพอเป็นเวลานานได้จางหายไปมาก แม้จะยังคงผอมบาง ทว่าในแววตากลับมีประกายสดใส การเคลื่อนไหวก็คล่องแคล่วขึ้นไม่น้อย
ภายในเรือน ย่ากำลังนั่งอยู่บนม้านั่งตัวเล็กตรงประตู อาศัยแสงตะวันเย็บปะสิ่งใดอยู่ ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจึงเงยหน้าขึ้น บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยคลี่ยิ้มเปี่ยมเมตตา