ตอนที่ 334 กลับค่ายทหาร

ตอนที่ 334 กลับค่ายทหาร

เมื่อได้ฟังหลี่เถี่ยจู้อธิบายเจตจำนงที่มา ชายชราก็นิ่งอึ้งไปคราแรก ก่อนจะตื่นเต้นจนหนวดเคราสั่นระริก คว้าจับมือของหลี่เถี่ยจู้ไว้แน่นพลางเอ่ยซ้ำ ๆ ว่า “เถี่ยจู้เอ๋ย นี่ นี่... นี่จะทำเช่นนี้ได้อย่างไร! นั่นเป็นพื้นที่ภูเขาของตระกูลหลี่พวกเจ้าเองนะ!”

“ผู้ใหญ่บ้าน อย่าได้กล่าวเช่นนั้นเลย” หลี่เถี่ยจู้เอ่ยอย่างจริงใจ “พวกเราตระกูลหลี่ไม่กี่ครัวเรือนมาขึ้นทะเบียนถิ่นฐานที่หมู่บ้านหุบธาร ได้รับความเมตตาจากชาวบ้านร่วมถิ่นไม่รังเกียจ มอบที่พักชั่วคราวให้ ยามปกติก็คอยดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างมาก

ยามนี้พวกเราโชคดีได้รับทรัพย์สินมาบ้าง ทว่ารากฐานยังตื้นเขิน ภายหน้ายังมีเรื่องที่ต้องพึ่งพาเพื่อนบ้านร่วมถิ่นอีกมากนัก เนินเขานี้อยู่ใกล้หมู่บ้าน ไม้ป่าก็ใช้ได้ มอบให้แก่หมู่บ้าน ทุกคนจะได้ตัดฟืนขุดผักกันได้สะดวก นับเป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตระกูลหลี่พวกเราก็แล้วกัน