เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 309 มอบของขวัญปีใหม่
ภายในห้องโถง ข้างโม่หิน พิมพ์ไม้รองรับแรงกดทับอย่างเงียบงัน น้ำใสหยดแล้วหยดเล่าซึมออกมาจากขอบผ้าก๊อซ หยดลงสู่กะละมังเบื้องล่าง ส่งเสียงดังกังวานแผ่วเบา “ติ๋ง ติ๋ง”
เสี่ยวสือโถวนั่งยองอยู่ข้างพิมพ์ไม้ มองดูน้ำแป้งสีเหลืองอ่อนที่ซึมออกมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เอ่ยถาม “อาสอง น้ำนี้ยังดื่มได้หรือไม่ขอรับ”
“เด็กโง่ นี่คือน้ำเต้าหู้ตกตะกอน หรือจะเรียกว่าน้ำแป้งเหลืองก็ได้ ทำเป็นก้อนเต้าหู้ไม่ได้แล้ว แต่เอาไปเลี้ยงหมูเลี้ยงไก่ดียิ่งนัก อุดมสมบูรณ์เชียวล่ะ” นางหลี่อธิบายอย่างอดทน
เสี่ยวสือโถวพยักหน้าอย่างกึ่งเข้าใจกึ่งไม่เข้าใจ แล้วหันไปมองพิมพ์ไม้ที่ถูกหินหนักกดทับไว้ พึมพำเสียงเบา “เต้าหู้เต้าหู้รีบเป็นก้อนเร็วเข้า ค่ำนี้ข้าจะกินเต้าหู้ทอด จะกินเต้าหู้คลุกต้นหอม……”
คำพูดของเขานำมาซึ่งเสียงหัวเราะอย่างเอ็นดู ย่าจางลูบศีรษะเขา “ใกล้แล้ว รอให้ดวงอาทิตย์คล้อยไปทางทิศตะวันตก ก็กินได้แล้ว”