ตอนที่ 292 ท่ามกลางความหนาวเหน็บ

ตอนที่ 292 ท่ามกลางความหนาวเหน็บ

รัตติกาลเริ่มลึก ดั่งที่คาดไว้ หิมะผืนใหญ่ดุจขนนกห่านโปรยปรายลงมาอย่างมืดฟ้ามัวดินอีกครั้ง มันซัดกระทบกรอบหน้าต่างจนส่งเสียงซู่ซ่า

หลี่เถี่ยจู้แง้มบานประตูออกเป็นร่อง ลมหนาวอันเยียบยะเยือกม้วนพาเกล็ดหิมะพัดกรูเข้ามา ทำให้ทุกคนสะท้านสั่นเทาขึ้นมาคราหนึ่ง

“หิมะตกหนักถึงเพียงนี้ ช่วงนี้อย่าได้คิดไปหลังเขาเลย” หลี่เถี่ยจู้ขมวดคิ้วแล้วปิดประตูลง

ซูเหอเดินไปริมหน้าต่าง อาศัยแสงตะเกียงที่ส่องลอดจากในห้อง มองดูผืนหิมะขาวโพลนด้านนอก หัวใจพลันหนักอึ้งขึ้นมาบ้าง

หิมะตกหนักปานนี้ ไม่ว่าจะเป็นชาวบ้านธรรมดาหรือเหล่าทหารหาญแห่งเมืองชายแดน เกรงว่าคงยากจะทนทาน