ตอนที่ 288 แลกเปลี่ยนไม้แปรรูป

ตอนที่ 288 แลกเปลี่ยนไม้แปรรูป

เขาได้ยินเสียงตำหนิดังก้องแว่วออกมาจากในประตู คาดว่าคงเป็นผู้ใหญ่บ้านหวังหันไปเอ่ยเหน็บแนมคนในครอบครัวทำนองว่า “วันธรรมดาต้องขยันขันแข็งเข้าไว้” อะไรเทือกนั้น

ใบหน้าเขาไร้ซึ่งศักดิ์ศรี ทว่าในใจกลับแห้งเหี่ยวประดุจขี้เถ้ามอดดับ กระทั่งความอัปยศอดสูยังไม่อาจสัมผัสได้ หลงเหลือเพียงความหนาวเหน็บอันไร้ขอบเขต

จางอี้ไม่รู้ว่าตนเองซัดเซพาร่างกลับมาถึงบ้านได้อย่างไร

ยามผลักบานประตูผุพังที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ความหนาวเย็นที่เสียดกระดูกยิ่งกว่าพลันพุ่งเข้าปะทะใบหน้า

จางชุ่ยฮวากับจางจี้จู่ขดตัวอยู่ตรงมุมคั่ง พันกายด้วยผ้าห่มขาดวิ่นที่แข็งกระด้างราวกับแผ่นหิน ครั้นเห็นเขาสีหน้ามืดมนกลับมามือเปล่า ประกายแสงริบหรี่สุดท้ายในดวงตาของจางชุ่ยฮวาพลันดับวูบลง แปรเปลี่ยนเป็นความสิ้นหวังอันบ้าคลั่ง