กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 282 บัญชีทะเบียนราษฎร
“ข้า... บ้านข้า...” อาสุ่ยก้มหน้าลง เสียงแผ่วเบาเจือสะอื้น “ฟืนบ้านข้า... ยังไม่ค่อยพอขอรับ... ขาแข้งของพ่อข้าไม่ดี แม่ข้าก็... ข้า ข้าเพียงแค่อยากทำงานให้มากหน่อย เพื่อประหยัดเสบียงอาหารของที่บ้าน อาสะใภ้อย่าได้รังเกียจข้าเลยนะขอรับ...” ในที่สุดเขาก็เอ่ยความหวาดหวั่นในก้นบึ้งหัวใจออกมา น้ำตาหยดลงบนหัวเข่าดัง “เปาะ”
“เด็กโง่เอ๊ย...” ในใจของนางหลี่รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวยิ่งนัก ยื่นมือไปลูบหลังเขาเบา ๆ