ตอนที่ 273 ออกจากภูเขาแล้ว

ตอนที่ 273 ออกจากภูเขาแล้ว

การเดินทางในช่วงบ่ายดูเหมือนจะยาวนานเป็นพิเศษ

ดวงตะวันคล้อยไปทางทิศตะวันตก แสงสว่างในราวป่าเริ่มมืดสลัวลง ความเหนื่อยล้าผุดขึ้นบนคิ้วและตาของทุกคนอีกครา

เสี่ยวสือโถวกับจางควนอิงแอบกันสัปหงกอยู่บนเกวียนไปแล้ว เสี่ยวถวนจื่อยิ่งหลับสนิทอย่างแสนหวาน พวกนางหลี่ไม่กี่คนต่างก็มีสีหน้าอิดโรย ทว่ายังคงฝืนประคองเรี่ยวแรงไว้

ซูเหอรู้สึกว่าขาของตนหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว แต่เมื่อมองแผ่นหลังอันเหยียดตรงของพลทหารผู้นำทางอยู่เบื้องหน้า มองคนในครอบครัวข้างกายที่แม้จะเหน็ดเหนื่อยทว่ายังคงพยายามก้าวตามให้ทัน นางจึงขบฟันแน่น มุ่งมั่นอดทนต่อไป

ซูมู่กับซ่วนจื่อเดินตามอยู่ข้างกายนาง สองเด็กหนุ่มรุ่นกระทงก็เหนื่อยแทบขาดใจเช่นกัน แต่กลับไม่มีผู้ใดร้องโอดครวญ