ตอนที่ 267 ในภูเขาลึก

ตอนที่ 267 ในภูเขาลึก

เฒ่าโจวกลับไม่อาจฟังคำเหล่านี้เข้าหูได้อีก เขาผุดลุกขึ้น ปัดฝุ่นบนขากางเกง แล้วหมุนตัวเดินเข้าห้องครัวไป

“แม่มัน” เสียงของเฒ่าโจวไม่ดังนัก ทว่ากลับทำให้บรรยากาศผ่อนคลายในเรือนพลันเงียบสงบลง สตรีทั้งสองต่างหันศีรษะมามองเขา

“ข้าเฝ้ามองฟ้าดินนี้ ชักจะไม่ชอบมาพากลเสียแล้ว” เฒ่าโจวเดินไปข้างโอ่งน้ำ ตักน้ำเย็นขึ้นมาครึ่งกระบวยดื่มลงไป แล้วปาดปากคราหนึ่ง “ร้อนผิดธรรมดา ลมก็แปลกพิกล ตามคำคนโบราณว่าไว้ นี่มิใช่ลางดี เกรงว่าฟ้ากำลังบ่มเพาะมหาหนาวระลอกใหญ่”

รอยยิ้มบนใบหน้าย่าโจวค่อย ๆ เลือนหายไป นางเชื่อตาเฒ่าผู้นี้ของตน ผ่านมาหลายสิบปี การคาดคะเนเรื่องเรือกสวนไร่นาของตาเฒ่าแทบไม่เคยผิดพลาด “เจ้าหมายความว่า...”