ตอนที่ 262 ปากท้อง

ตอนที่ 262 ปากท้อง

รวงข้าวสีทองอร่ามโน้มต่ำลงอย่างหนักอึ้ง พลิ้วไหวไปตามสายลม ซัดสาดระลอกคลื่นแห่งความปีติยินดีออกไปเป็นวงกว้าง ก่อนจะเริ่มลงเคียว หลี่เถี่ยจู้พาซ่วนจื่อนั่งยอง ๆ อยู่ริมคันนา ยื่นมือไปเด็ดข้าวเปลือกสองสามเมล็ดมาเคี้ยวดูในปาก แล้วบี้ออกดูสภาพของน้ำนมข้าว พยักหน้ากล่าว “ได้เวลาพอดี หากช้ากว่านี้เกรงว่าเมล็ดจะร่วงหล่นเสียแล้ว”

ซ่วนจื่อก็เด็ดมาเมล็ดหนึ่งเช่นกัน ค่อย ๆ ใช้ฟันหน้ากัดให้แตก กลิ่นหอมละมุนสายหนึ่งพลันอบอวลออกมา เมล็ดข้าวแข็งตัวแล้ว แกนกลางเหลือเพียงความนุ่มอยู่เพียงเล็กน้อย “พี่หลี่ ข้าวพวกนี้โตได้ดียิ่งนัก รวงแน่นเต่งตึง ลำต้นก็แข็งแรง ข้าเองก็เคยเห็นนาข้าวมาไม่น้อย ดูเหมือน... ดูเหมือนจะไม่เต่งตึงเท่าในหุบเขาของพวกเราหรือขอรับ”