ตอนที่ 258 ความรับผิดชอบ

ตอนที่ 258 ความรับผิดชอบ

หลี่เยี่ยนแบกสัมภาระเดินทางไว้บนหลัง ในมือถือท่อนกิ่งไม้หนาที่หักมาส่ง ๆ ใช้แทนไม้เท้า แม้ใบหน้าจะเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ทว่าดวงตาทั้งสองข้างกลับทอประกายสว่างจ้าในความมืดมิดอย่างน่าตกใจ จ้องมองบ้านบนภูเขาที่อยู่ไม่ไกลตาเขม็ง

สภาพของซ่วนจื่อดูซอมซ่อยิ่งกว่า เสื้อผ้าหยาบที่เขาเปลี่ยนใส่นั้นถูกกิ่งไม้เกี่ยวขาดไปหลายแห่ง บนใบหน้าก็มีรอยเลือดขีดข่วนเล็ก ๆ เพิ่มขึ้นมาหลายรอย ในเส้นผมยังเปรอะเปื้อนเศษใบหญ้า

เขาแทบจะโหนไหล่ของหลี่เยี่ยนเดิน น่องสองข้างสั่นเทาไม่หยุด ทว่าจิตใจกลับตื่นเต้นกระปรี้กระเปร่าอย่างประหลาด ในปากยังคงพร่ำบ่นพึมพำไม่ขาดสาย