เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 254 ข่าวคราว
เซี่ยหย่งมิได้กลับกระโจมไปพักผ่อนในทันที หากแต่หมุนตัวเดินตรงไปยังลานเรือนเล็กที่หลี่เยี่ยนและจางชิงพักอาศัยอยู่ชั่วคราว
ราตรีดึกสงัดแล้ว ทว่าในลานเรือนเล็กยังคงมีแสงตะเกียงสลัวส่องสว่าง หลี่เยี่ยนยังคงจัดสัมภาระเดินทางของเขาเป็นครั้งสุดท้ายอยู่ใต้แสงตะเกียง จางชิงก็ช่วยเก็บพวงพริกที่ผ่านการตากแห้งเข้าเรือนอยู่ด้านข้างเช่นกัน
“น้องชายหลี่เยี่ยน น้องชายจางชิง ยังไม่พักผ่อนกันอีกหรือ” เสียงของเซี่ยหย่งดังขึ้นที่หน้าประตูรั้วลานเรือน แฝงความแหบพร่าหลังรอนแรมเดินทางไกลไว้สายหนึ่ง ทว่ายากจะซ่อนรอยยิ้มเอาไว้ได้
ทั้งสองคนได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น ครั้นเห็นร่างที่คุ้นเคยทว่าดูแปลกตาไปเล็กน้อยใต้แสงจันทร์ผู้นั้น ก็ชะงักไปก่อน จากนั้นบนใบหน้าพลันปรากฏรอยยิ้มขึ้นพร้อมกัน