ตอนที่ 245 คะนึงหา

ตอนที่ 245 คะนึงหา

“เป็นผลไม้ป่าในภูเขา พอดีสุกแล้ว ก็เลยเก็บกลับมาบ้าง เอามาให้พวกเด็ก ๆ กินแก้เหงาปาก” ซวงเยวี่ยยิ้มพลางวางตะกร้าสะพายหลังลง

ทั้งยังเอ่ยกับเสี่ยวสือโถวและจางควนที่จ้องมองผลไม้ป่าตาละห้อยว่า “มีส่วนของทุกคน รอให้กินข้าวเสร็จก่อนค่อยกิน ผลไม้พวกนี้ยังต้องล้างสักหน่อยถึงจะกินได้นะ”

นางหลี่ยกน้ำแกงปลาควันกรุ่นและแผ่นแป้งย่างออกมา กวักมือเรียกทุกคนมากินข้าว

ทุกคนล้อมวงนั่งร่วมโต๊ะ ดื่มน้ำแกงปลาสีขาวขุ่นหอมกรุ่นไปคำหนึ่งก่อน ความอบอุ่นไหลลื่นจากลำคอลงสู่กระเพาะอาหารโดยตรง ปัดเป่าความเหนื่อยล้าไปครึ่งค่อนวัน

กินแกล้มกับผักป่ารสสดชื่นและแผ่นแป้งเนื้อแน่น ข้าวคาบนี้จึงกินได้อย่างเอร็ดอร่อยอิ่มเอมใจเป็นพิเศษ