ตอนที่ 234 โจ๊กข้น

ตอนที่ 234 โจ๊กข้น

“ทางใต้รึ” ชายชราเอ่ยขัดเขา แววตายิ่งทวีความคมกริบ กวาดสายตามองการแต่งกายขาดวิ่นของจางอี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า “ฟังสำเนียงเจ้าแล้ว มิเหมือนคนทางใต้เลยสักนิด กลับเหมือน...แถบละแวกใกล้เคียงซั่วเฟิงมากกว่ากระมัง ‘เถาวัลย์ผีร่ำไห้’ นี่ ในป่าเขาทางเหนือของซั่วเฟิงมีอยู่มิน้อยทีเดียว”

ชาวนาที่มีสีหน้าขาดสารอาหารเต็มใบหน้าข้าง ๆ เมื่อได้ยินคำนั้น สีหน้าพลันแปรเปลี่ยน รีบชักมือที่กำลังควักเงินกลับคืนทันที มองจางอี้ด้วยความระแวดระวัง “มีพิษรึ เจ้าคนหลอกลวงตัวดี แม้แต่เงินของชาวบ้านตาดำ ๆ ยากจนเช่นพวกเราก็ยังคิดจะหลอกเอาหรือ!” น้ำเสียงพลันสูงขึ้นโดยมิรู้ตัว

ตลาดนัดเดิมทีก็จอแจวุ่นวายอยู่แล้ว ทว่าถ้อยคำที่ว่า “มีพิษ” และ “คนหลอกลวง” ก็ยังคงดึงดูดความสนใจของผู้คนมิน้อย สายตาพากันกวาดมองมาเป็นตาเดียว