เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 224 เด็ดเดี่ยว
ผ่านไปหนึ่งวันเต็ม ในที่สุดก็เข้าใกล้จุดหมายปลายทางในยามอู่ของวันที่สอง
“จริงสิ” เซี่ยหย่งพลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้ ชี้นิ้วไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือที่มีแนวธงทิวแลเห็นรำไรและกลุ่มควันหุงต้มที่ลอยขึ้นมามากกว่าเดิม
“เดินหน้าต่อไปอีกห้าหกลี้ อ้อมเนินเขาเตี้ย ๆ ลูกนั้น ก็จะมองเห็นประตูค่ายของค่ายทหารแล้ว ถึงตอนนั้นพวกเจ้าอย่าตามมาใกล้เกินไป รออยู่ด้านนอก ข้าจะเอาสมุนไพรไปส่งก่อน ถือโอกาสทักทายเจ้าหน้าที่กำกับสมุนไพรที่คุ้นเคยกัน ดูว่าจะช่วยพวกเจ้าสอบถามได้หรือไม่
หากเขายอมพบพวกเจ้า หรือมีข่าวคราว ข้าค่อยออกมาเรียกพวกเจ้า หากไม่ได้...พวกเจ้าก็อย่าเพิ่งท้อแท้ ยังมีโอกาสเสมอ”
เขาจัดการอย่างสมเหตุสมผล หลี่เยี่ยนและจางชิงย่อมไม่มีข้อโต้แย้ง กล่าวขอบคุณไม่ขาดปาก
เมื่อพักผ่อนเสร็จสิ้น ก็ออกเดินทางอีกครั้ง