กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 216 เหงื่อเย็น
จางอี้รู้สึกเพียงว่าแผ่นหลังมีเหงื่อเย็นผุดซึมออกมาเป็นชั้นในชั่วพริบตา หัวใจเต้นระรัว พยายามฝืนรักษาความสงบนิ่งบนสีหน้าเอาไว้อย่างยากเย็น แต่มือที่ทอดลงข้างลำตัวกลับสั่นเทาเล็กน้อย
จางชุ่ยฮวาถึงกับตกใจกลัวจนหน้าถอดสี ศีรษะแทบจะก้มมุดลงไปในอก
“ข้าขอพูดคำไม่น่าฟังไว้ล่วงหน้าเลยนะ” ผู้ใหญ่บ้านหวังน้ำเสียงและสีหน้าเฉียบขาดยิ่ง “พวกเราทั้งหมู่บ้านเหอสุ่ยต่างก็หนีภัยมาขึ้นทะเบียนถิ่นฐานที่นี่ด้วยกันทั้งนั้น วันหน้าหากมีจัดตั้งถิ่นฐานผู้ลี้ภัยเข้ามาในหมู่บ้าน ใครเจตนาตั้งแง่กลั่นแกล้งพวกเขา เช่นนั้นหมู่บ้านเราก็อยู่ร่วมกับมันไม่ได้เช่นกัน