ตอนที่ 212 ประหลาดใจยินดี

ตอนที่ 212 ประหลาดใจยินดี

ทั้งสองจำต้องประคองกันและกัน ใช้กระบองไม้ค้ำยัน ตะเกียกตะกายออกมาอย่างทุลักทุเล

ยามพบไหล่เขาด้านอับแสงที่สูงชัน หิมะทับถมยังไม่ละลาย ทว่าพื้นผิวกลับจับตัวเป็นแผ่นแข็ง จำต้องใช้มีดสั้นที่พกติดตัวถากถางเป็นที่เหยียบย่าง จึงจะค่อย ๆ ผ่านไปได้อย่างเชื่องช้า

วันแรก พวกเขาเดินได้เพียงครึ่งหนึ่งของระยะทางที่กะไว้ เมื่อดวงตะวันคล้อยไปทางทิศตะวันตก จึงเสาะหาจุดเว้าแหว่งของโขดหินผาที่ค่อนข้างแห้งและหลบลมเพื่อพักขาก้าว รวมกิ่งไม้แห้งเป็นกองเล็ก ๆ ต้มน้ำร้อน ดื่มกินอาหารที่พกติดตัวมาบ้าง