เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 207 วางแผน
ถวนจื่อคล้ายจะรู้สึกได้ในห้วงนิทราว่าเปลี่ยนอ้อมอก จมูกน้อย ๆ ย่นเข้าหากัน ทว่าท่วงท่าของซวงเยวี่ยทั้งนุ่มนวลมั่นคง อ้อมกอดก็อบอุ่น นางจึงเพียงจ๊อบแจ๊บปากไปโดยไร้จิตสำนึก
ศีรษะเล็ก ๆ ขยับหาตำแหน่งที่สบายยิ่งขึ้นบนไหล่ของซวงเยวี่ย จากนั้นก็หลับสนิทไปอีกครา ถึงกับส่งเสียงกรนเบา ๆ แผ่วเบายิ่งนักออกมาคำหนึ่ง
“ดูสิ หลับปุ๋ยเชียว ไม่ตื่นสักนิด” ซวงเยวี่ยอุ้มถวนจื่อไว้ บนใบหน้าเปี่ยมด้วยความรักใคร่เอ็นดูโดยไม่คิดอำพราง นางก้มหน้ามองดวงหน้ายามหลับใหลอันสงบเงียบของเด็กน้อยในอ้อมอก กดเสียงลงต่ำทว่าเปี่ยมล้นด้วยความอ่อนโยน “ถวนจื่อของพวกเราช่างว่าง่ายขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ ยามหลับเหมือนกับกุมารเซียนตัวน้อย คิ้วตานี้ ไฝแดงเม็ดนี้ มองอย่างไรก็น่าเอ็นดูไปหมด”