กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 177 หมู่บ้าน
นับแต่วันนั้นที่ได้รับการ “ดูแลอย่างดี” จางชุ่ยฮวาคล้ายกับถูกฉีดสารกระตุ้นหัวใจอันลวงตาเข้าไปเข็มหนึ่ง
ท้องฟ้ายังไม่ทันสว่าง นางก็ฝืนทนร่างอันปวดเมื่อย เดินเข้าไปในป่าเขาที่หมอกยามเช้าแผ่คลุมและเต็มไปด้วยอันตรายรอบด้านอีกคราจริง ๆ
ในใจนางมีความคิดเพียงอย่างเดียว นั่นคือจับไก่ป่า หรือไม่ก็เหยื่อที่ตัวใหญ่กว่านี้ เพื่อแลกกับรอยยิ้มที่มากขึ้นจากสามีและลูกชาย รวมถึง “น้ำแกงเนื้อ” ที่มากขึ้น
ทว่าสัตว์ป่าในขุนเขามิใช่พืชไร่ในแปลงนา มิได้รอให้นางไปเก็บเกี่ยวอย่างว่าง่าย
เข้าภูเขาสิบครั้ง จะมีสักสองครั้งที่เก็บไข่ไก่ป่าได้สองสามฟอง หรือโชคดีไล่จับกระต่ายป่าผอมโซได้สักตัว ก็นับว่าโชคหล่นทับยิ่งนักแล้ว