ตอนที่ 158 ความยินดี

ตอนที่ 158 ความยินดี

ในใจนางเปี่ยมด้วยความยินดี แต่กลับแสร้งทำเป็นครุ่นคิดพลางเอ่ยว่า “ผลไม้นี้... ดูแล้วน่าชื่นใจจริง ๆ ทว่าพืชพรรณแปลกประหลาดในหุบเขามีมากนัก บางอย่างดูงดงาม แต่ก็ใช่ว่าจะกินได้ หรืออาจถึงขั้นมีพิษด้วยซ้ำ”

จากนั้นจึงตักเตือนเด็ก ๆ อีกสองสามคนว่า “หากพวกเจ้าอยู่ในหุบเขา แล้วพบเห็นผลไม้ที่ไม่รู้จักหรือผักป่าแปลกใหม่ อย่าได้กัดกินเพียงเพราะเห็นว่ามันงดงามเป็นอันขาด ต้องบอกผู้ใหญ่ก่อน เข้าใจหรือไม่”

พอนางเอ่ยคำนี้ออกมา พวกเด็ก ๆ ที่เดิมทีอยากจะเด็ดมาชิมดูเป็นยิ่งนักต่างก็ชักมือกลับในทันที ใบหน้าเล็ก ๆ เผยความหวาดผวาออกมาหลายส่วน

ต่างพากันเอ่ยปากบอกว่าจำได้แล้ว

นางหลี่และย่าจางก็ผงกศีรษะติดต่อกัน “เสี่ยวเหอพูดถูกแล้ว รอบคอบไว้ไม่เสียหาย สิ่งของที่พวกเราไม่รู้จัก ย่อมไม่อาจกินส่งเดชได้”