เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 155 การค้นพบ
ความทรงจำของซูเหอที่มีต่ออาหาร มิได้หยุดอยู่เพียงแค่อิ่มท้องและการกักตุนเท่านั้น
การรับรู้เรื่องอาหารเลิศรสในชาติก่อน ทำให้นางมีความแสวงหาใน “รสชาติ” ที่ประณีตลึกซึ้งยิ่งขึ้น
เครื่องปรุงอย่างเกลือ น้ำตาล ซีอิ๊วชั้นดีเหล่านั้นในมิติ แม้จะช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ ทว่าย่อมมิใช่แผนการระยะยาว อีกทั้งยังยากที่จะอธิบายภูมิหลังของพวกมันแก่ผู้อื่น
ฤดูคิมหันต์ป่าเขาอุดมสมบูรณ์ จึงเป็นช่วงเวลาอันดียิ่งในการเสาะหาสิ่งทดแทนจากธรรมชาติ
นางเริ่มตั้งใจว่าทุกครั้งที่เข้าภูเขา จะไม่เพียงมองหาผักป่าและเห็ดเท่านั้น แต่ยังทอดสายตาไปยังพืชพรรณที่อาจนำมารังสรรค์รสชาติพิเศษเหล่านั้นอีกด้วย
วันนี้ ซูเหอสะพายตะกร้าสะพายหลังที่เต็มไปครึ่งหนึ่ง ตั้งใจเดินไปยังที่ดินลาดเขารับแสงแดดที่มีแสงอาทิตย์สาดส่องทั่วถึงและมีโขดหินมากกว่า