กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 142 การตากแห้ง
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ภายในห้องครัวของบ้านใหม่กลับสว่างไสวไปด้วยแสงไฟอันอบอุ่น
ย่าจางและนางหลี่ล้อมรอบแท่นเตาที่ก่อขึ้นใหม่ มองดูกระสอบใบใหญ่ที่บรรจุผักกูดซึ่งยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายชุ่มชื้นของป่าเขา บนใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขใจจากการเก็บเกี่ยวและความ “กลัดกลุ้มอันแสนหวาน” อยู่บ้าง
“มากถึงเพียงนี้ ต้องรีบจัดการออกมาเสียแล้ว มิฉะนั้นหากปล่อยให้เฉาไปย่อมไม่สดใหม่อีก” นางหลี่พับแขนเสื้อขึ้นอย่างคล่องแคล่ว เติมน้ำลงในกระทะใหญ่ไปกว่าครึ่ง เปลวเพลิงในเตาไฟเริงระบำ สาดสะท้อนเสี้ยวหน้าอันอ่อนโยนของนาง
ส่วนย่าจางให้จางชิงยกกะละมังไม้ขนาดใหญ่สองใบมาวางไว้ตรงบริเวณที่อากาศถ่ายเทและสว่างโล่งหน้าประตูห้องครัว