ตอนที่ 137 บ่อปลา

ตอนที่ 137 บ่อปลา

ยุ่งวุ่นวายอยู่เต็ม ๆ ห้าวัน พอถึงวันที่หก ทุกคนจึงเริ่มตั้งคานขวาง ในยุคสมัยที่ทั้งแรงคนและสิ่งของล้วนต้องพึ่งพากำลังคนเช่นนี้ ความเร็วจึงยากจะว่องไวขึ้นมาได้จริง ๆ

หลี่เถี่ยจู้ใช้เชือกป่านมัดไม้สนซีดาร์สองท่อนเป็นรูปอักษร “จิ่ง” จางชิงกับหลี่เยี่ยนช่วยกันค้ำยกอยู่ด้านล่าง ส่วนนางหลี่กับพวกซวงเยวี่ยใช้ไม้ไผ่ช่วยค้ำยัน

หลังจากตั้งคานขวางเสร็จแล้ว หลี่เถี่ยจู้ก็ใช้ขวานแต่งเดือยไม้ เศษไม้กระเด็นว่อน เช่นนี้รอยต่อเดือยไม้จึงจะขบกันแน่นขึ้น

ยามตะวันตกดิน โครงเรือนก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ย่าจางซัดปูนขาวที่ตั้งใจใช้ไฟแรงเผาแผ่นกระดาษกำมือหนึ่งใส่ตรงมุมกำแพง “ขับไล่แมลงป้องกันความชื้น วิธีของท่านบรรพชน”

แสงอัสดงทอประกายอาบลงบนร่างของทุกคน ทอดยาวเงาร่างอันวุ่นวาย