เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 134 ตัดพ้อก่นด่า
เมินเฉยต่อสายตาของกลุ่มคนที่กำลังทำงานอยู่ตามเรือกสวนไร่นา ซึ่งแฝงแววสอดรู้สอดเห็นอยู่เป็นระยะ
จางจี้จู่รู้สึกเพียงว่าใบหน้าเจ็บแปลบแสบร้อน ฝ่ามือของจางอี้แม้จะสะกดการร้องไห้งอแงของเขาไว้ได้ชั่วคราว ทว่าเปลวเพลิงในใจกลับยิ่งเผาผลาญโหมกระพือ ลามเลียจนอวัยวะภายในทั้งห้าและหกของเขาปวดแปลบบิดเบี้ยวไปหมด
จางชุ่ยฮวาออกแรงทั้งดึงทั้งลากพาเขามายังอีกฟากหนึ่งของคันนา ให้อยู่ห่างไกลจากจางอี้ นางล้วงเอาผ้าเช็ดหน้าผืนเก่าที่ซักจนสีซีดขาวออกมาผืนหนึ่ง หมายจะเช็ดดินและคราบน้ำตาบนใบหน้าให้เขา
นิ้วมือสั่นระริก สุ้มเสียงเจือสะอื้น “ลูกเอ๋ย เจ็บหรือไม่ พ่อของเจ้าเขา...เขาก็แค่ร้อนใจ งานในไร่นามันล่าช้าไม่ได้นะ...”
“อย่ามาแตะต้องข้า!” จางจี้จู่สะบัดมือของจางชุ่ยฮวาออกอย่างแรง ด้วยเรี่ยวแรงมหาศาลทำให้จางชุ่ยฮวาซวนเซจนเกือบจะล้มพับลงไปในแปลงนา