กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 131 เมล็ดพันธุ์ข้าวสาลี
คนในครอบครัวตกอยู่ในความเงียบงัน
นางโจวมองดูลูกสะใภ้ที่มีสีหน้าคิ้วขมวดมุ่น จึงเอ่ยปากขึ้นว่า “บ้านเราเองมิใช่ยังพอมีเมล็ดพันธุ์อยู่อีกหรือ คอยเก็บรักษาไว้อย่างดีมาตลอด ย่อมนำมาใช้แทนได้ พวกเราจะคิดเพียงว่าเป็นของให้เปล่าแล้วไม่คำนึงถึงภายภาคหน้าไปรับมามิได้เชียว หากต้องส่งมอบเสบียงอาหารสี่ส่วนนั้นไปแล้ว ยังจะเหลือตกถึงมือสักเท่าใดกัน”
“แต่ยามนี้ทุกครัวเรือนล้วนไม่มีเมล็ดพันธุ์กันเท่าใด บ้านเราก็ต้องไปรับกลับมาบ้าง ไม่อาจทำตัวสะดุดตาได้ ต่อคนภายนอกล้วนต้องตัดพ้อถึงความยากลำบากและเอ่ยถึงความยากจนให้มากเข้าไว้ เช่นนี้จึงจะไม่ถูกผู้ใดหมายตา”