ตอนที่ 117 มาถึงแล้ว

ตอนที่ 117 มาถึงแล้ว

นางหลี่มองดูสิ่งของเหล่านี้แล้วรู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้า จะมีของที่เสกออกมาจากความว่างเปล่าได้อย่างไรกัน “เสี่ยวเหอ ข้าวของของพวกเราเพียงพอสำหรับฉลองตรุษจีนแล้ว”

“แม่ เจ้าคะ สิ่งเหล่านี้เกือบทั้งหมดเป็นของที่ข้ากับน้าช่วยกันเก็บรวบรวมมา ท่านอย่าได้กังวลไปเลย อ้อจริงสิ เมล็ดพันธุ์หลังเข้าสู่ต้นฤดูใบไม้ผลิ ข้าก็เตรียมไว้พร้อมสรรพแล้วเจ้าค่ะ” นางหลี่เป็นคนดูแลบ้านเรือนโดยเนื้อแท้ ทุกวันจะคอยคำนวณเสบียงอาหารของทุกคน ทั้งยังร้อนใจเรื่องเมล็ดพันธุ์สำหรับเพาะปลูกฤดูใบไม้ผลิหลังผ่านพ้นปีใหม่อีกด้วย

แทบจะทุกไม่กี่วันก็ต้องคอยตรวจตราเมล็ดพันธุ์สารพัดชนิดที่นำขึ้นเขามาว่าชื้นจนขึ้นราหรือไม่ ช่างเหน็ดเหนื่อยทั้งกายและใจยิ่งนัก ทว่าเมล็ดพันธุ์เหล่านั้นที่มิได้ผ่านการปรับปรุง สายพันธุ์ ผลผลิตและอัตราการรอดล้วนต่ำเตี้ยเรี่ยดิน