เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 109 สือโถว
เวลาล่วงเลยไปอีกหลายวัน ผักกาดขาวสองตะกร้าที่ปลูกทีหลังก็โตขึ้นมาบ้างแล้ว ใบอ่อน ๆ ชวนมองยิ่งนัก
ซูเหอจะมาดูทุกวัน วันนี้ในอ้อมอกยังโอบเสี่ยวถวนจื่อเอาไว้ เช่นนี้ทั้งสองคนจึงอบอุ่นยิ่งนัก
เสี่ยวถวนจื่อมองดูใบผักเขียวขจีแล้วเอ่ยขึ้น “พี่สาวเหอ อาหญิงบอกว่ารอให้ผักโตก็จะได้ฉลองตรุษจีนแล้ว เช่นนั้นถวนจื่อก็จะโตขึ้นด้วยใช่หรือไม่”
ซูเหอก้มมองเสี่ยวถวนจื่อในอ้อมอก ไม่หลงเหลือเค้าความผอมแห้งผิวซีดเหลืองยามเพิ่งมาถึงบนเขาอีกเลย บัดนี้นางสวมเสื้อบุฝ้ายตัวเล็กสีชมพูอ่อน แก้มกลมโต คิ้วตาประณีตงดงามมีชีวิตชีวา มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นเด็กที่โตไปต้องงดงามยิ่ง
“ย่อมเป็นเช่นนั้นสิ ฉลองตรุษจีนแล้ว ถวนจื่อก็โตขึ้นแล้ว” เพียงแต่ไม่รู้ว่าวันเกิดของถวนจื่อคือเมื่อใด