ตอนที่ 98 หิมะตกหนัก

ตอนที่ 98 หิมะตกหนัก

ในลานเรือนเล็ก ๆ แห่งนั้น หิมะทับถมตกลงมาหนาเป็นชั้น

ชายชราเคราขาวเทานอนคว่ำนิ่งสนิทอยู่บนหิมะทับถมในลานเรือน ไร้ซึ่งความเคลื่อนไหว ราวกับเพียงแค่หลับไปเท่านั้น

สองมืออันหยาบกร้านและเต็มไปด้วยรอยด้านของเขาประสานวางอยู่ใต้ร่างตรงหน้าอก บนเสื้อผ้าฝ้ายเก่าขาดมีเกล็ดหิมะโปรยลงมาสองสามชิ้น

หลังจากไร้ความเคลื่อนไหวอยู่นาน เจ้าสามถึงได้สังเกตเห็นความผิดปกติ จึงมองออกไปที่ลานเรือนด้วยความอยากรู้อยากเห็น จากนั้นถึงได้เอ่ยปากขึ้นด้วยเสียงสั่นเครือ “เจ้าสอง หัวหน้าเหมือนจะหมดกลิ่นอายไปแล้ว”

เจ้าสองร่างผอมสูงได้ยินดังนั้นก็ช้อนตาขึ้นมอง ครู่ใหญ่ต่อมาจึงกล่าว “หากพวกเรายังสามารถมีชีวิตรอดจนสิ้นสุดฤดูหนาวได้ ก็ค่อยฝังเขาเสีย นับว่าเป็นการทำหน้าที่ต่อน้ำใจน้องชายร่วมสาบาน แต่ยามนี้แม้แต่การเอาตัวรอดของพวกเราก็ยังมีปัญหา แล้วจะทำอย่างไรได้เล่า”