ตอนที่ 90 วุ่นวายสับสน

ตอนที่ 90 วุ่นวายสับสน

แลเห็นบนแท่นเตาตัวหนึ่งกำลังเคี่ยวโจ๊กไว้แล้ว เริ่มเดือดปุด ๆ พรายฟองอากาศลอยขึ้นมา เสี่ยวเหอยืนเฝ้าอยู่ข้าง ๆ

“เสี่ยวเหอ มีสิ่งใดที่ข้าพอจะช่วยทำได้หรือไม่” จางชิงเอ่ยปากถามขึ้น

“พี่จางชิง ท่านเพิ่งกลับมา ควรจะพักผ่อนก่อนนะเจ้าคะ”

“ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้พวกเขาร้องไห้กอดกันกลม ข้าอยู่ตรงนั้นก็มีแต่จะเกะกะเสียเปล่า” กล่าวจบยังแย้มยิ้มอย่างจนใจ มองดูพวกนางร้องไห้เขาก็ทำอะไรไม่ได้ สู้มาหางานอะไรทำยังจะดีกว่า

ซูเหอครุ่นคิดแล้วกล่าว “เช่นนั้นพี่จางชิงช่วยตักน้ำที่ต้มเสร็จเหล่านี้ยกไปเทใส่ถังอาบน้ำเถิดเจ้าค่ะ แล้วค่อยไปตักน้ำมาเพิ่มอีก น้ำร้อนเท่านี้เกรงว่าจะไม่พอใช้”

“ได้” จางชิงลงมือทำอย่างคล่องแคล่วทันที

เพลานี้นางหลี่ได้สติกลับมาแล้วเช่นกัน รีบร้อนมายังห้องครัว “เสี่ยวเหอ แม่ทำกับข้าวไว้แล้ว อุ่นสักหน่อยก็กินได้แล้ว”

ช่วงกลางวันของไม่กี่วันนี้จะตระเตรียมกับข้าวเอาไว้เสมอ ตอนนี้แค่นำมาอุ่นอีกรอบก็เรียบร้อย