กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 82 แบ่งของที่ริบมา
กองไฟส่องแสงสว่างแก่ทุกคน
ยามค่ำคืนในขุนเขามืดมิดยิ่งนัก ยื่นมือออกไปเบื้องหน้าก็ไม่อาจมองเห็นนิ้วทั้งห้า มีเพียงกองไฟที่ยังคงทอประกายแสงวูบวาบ
“พี่ใหญ่ ท่านพักผ่อนก่อนเถิด” หลี่เยี่ยนหันศีรษะกลับมาเอ่ยเรียก น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความกังวล อาการบาดเจ็บที่ขาของพี่ใหญ่ไม่อาจทนรับความยากลำบากได้มากนักจริง ๆ มีเพียงการพักผ่อนอย่างเต็มที่จึงจะฟื้นฟูเรี่ยวแรงได้ เช่นนี้วันพรุ่งจึงจะมีกำลัง
หลี่เถี่ยจู้ส่ายหน้า ขาที่เพิ่งพอกยาใหม่อีกคราทั้งปวดเมื่อยทั้งเจ็บแปลบ นี่เป็นเพราะเดินเป็นเวลานานจนบวมขึ้นมาบ้างแล้ว “ให้ต้าเหนียกับถวนจื่อพักผ่อนเถิด ข้ายังทนไหว”